Ortodonta co to za lekarz: ortodonta jest lekarzem stomatologiem zajmującym się korygowaniem i usuwaniem nieprawidłowości w obrębie układu szczękowego. Ortodonta jest osobą, która zajmuje się takimi problemami jak wystająca szczęka, zbyt wąski podbródek, krzywe siekacze itp. Specjalista może zajmować się wadami wrodzonymi, nabytymi w dzieciństwie oraz dziedzicznymi. W tym przypadku może on pracować z pacjentami w każdym wieku. Niektórzy uważają, że korekta nieprawidłowo ustawionych zębów możliwa jest dopiero w dzieciństwie. To nie jest prawda. Leczenie jest łatwiejsze u dziecka, ale problemy wrodzone lub dziedziczne mogą wystąpić w wieku dorosłym lub pogarszać się wraz z upływem czasu. Jeśli tak się stanie, nie wahaj się skonsultować z lekarzem.
Jakie choroby leczy ortodonta?
Jak już wspomniano, ortodonta zajmuje się wadami wrodzonymi, dziedzicznymi i dziecięcymi zębów. Ten lekarz nie pracuje z urazami i nie reguluje szczęki. Najczęściej do ortodonty zgłaszają się następujące problemy:
- asymetria twarzy;
- niewłaściwy wzrost zębów;
- naruszenie funkcji żucia;
- nieprawidłowe położenie zębów itp.
Po badaniu lekarz ocenia stan pacjenta, bada przyczyny choroby i dobiera metodę leczenia. Rozważmy bardziej szczegółowo klasyfikację chorób, z którymi boryka się lekarz.
Anomalie zębów
Anomalie zębów nazywane są różnymi nieprawidłowościami poszczególnych elementów uzębienia. Wyróżnia się następujące typy nieprawidłowego rozwoju zębów:
- naruszenie kształtu (kolczaste, zęby Hutchinsona, Fourniera, Pflugera);
- wartość niestandardowa (mikro- i makrozębienie);
- za mało lub za dużo zębów (bezzębne, hipodoncja, hiperdoncja);
- problemy ze strukturą tkanek (hipoplazja, hiperplazja);
- niewłaściwy czas pojawienia się (przedwczesny lub późny);
- nieprawidłowe położenie pojedynczego zęba w uzębieniu (ustne, przedsionkowe, dystalne, mezjalne, infrapozycja, suprapozycja, rotacja wokół osi podłużnej, transpozycja);
- naruszenie koloru.
Anomalie protez
W uzębieniu mogą również występować nieprawidłowości, które niekiedy są bardzo niepokojące dla pacjenta i powodują problemy z jedzeniem i mową. Zwrócono uwagę na następujące problemy, z którymi borykają się ortodonci
- Naruszenie kształtu rzędu;
- Nieprawidłowy rozmiar w kierunku zwężenia/rozszerzenia lub wydłużenia/skrócenia;
- Naruszenie sekwencji zębów;
- Naruszenie symetrii położenia zębów;
- Naruszenie kontaktów między zębami (skręcona lub rzadka pozycja).
Anomalie zgryzowe
Anomalie zgryzowe to najczęstszy problem, o którym wszyscy słyszą. Czasami pacjenci odnoszą nawet wrażenie, że ortodoncja w stomatologii to tylko zakładanie aparatów lub nakładek https://doboszimplanty.pl/uslugi/ortodoncja-i-invisalign/. Oczywiście nie jest to prawda, ale korekta zgryzu jest jednym z najczęstszych problemów, szczególnie u dzieci. Wyróżnia się pięć rodzajów wad zgryzu:
- Dystalne, kiedy górna szczęka jest nadmiernie rozwinięta i wystaje do przodu, co znacząco wpływa na rysy twarzy;
- Mezjalne, w przypadku których dolna szczęka jest już nadmiernie rozwinięta;
- Szczęka poprzeczna. Oznacza przerwę między zębami, a zęby ułożone są w sposób nożycowy;
- Głębokie, w których zęby dolne są prawie schowane pod zębami górnymi;
- Otwarte, gdy nie ma stałego kontaktu między zębami dolnymi i górnymi, a jedynie w okolicy zębów trzonowych.
Anomalie szczękowe
Szczęki mogą być również nieprawidłowo ustawione, co ortodonta widzi od razu, choć pacjent może nawet nie zauważyć problemu. Przykłady najczęstszych nieprawidłowości to
- Zmieniony rozmiar (makrognatia lub mikrognatia), kiedy jedna ze szczęk osiągnęła znacznie większy rozmiar w rozwoju niż druga. Może być również odwrotnie: szczęki często pozostają małe. Problem może dotyczyć tylko górnej lub dolnej szczęki, albo obu;
- Nieprawidłowe ustawienie w stosunku do podstawy czaszki. Wyróżnia się asymetryczne ustawienie, silne wysunięcie żuchwy do przodu i cofnięcie żuchwy do tyłu;
- Nieprawidłowe relacje między łukami zębowymi (zgryz dystalny lub mezjalny, nadmierne zachodzenie na siebie, nieregularne zgryzy).
Systemy szczękowe w znacznym stopniu pokrywają się ze sobą, ponieważ nie można np. rozpatrywać położenia zębów bez uwzględnienia całego uzębienia. Dlatego też, jeśli rozumie się, czym jest ortodonta w stomatologii, można powiedzieć, że jest on przede wszystkim lekarzem praktykiem. Uwzględnia on cechy charakterystyczne dla danego pacjenta i opracowuje całkowicie indywidualny plan leczenia.
Podstawowe metody leczenia ortodontycznego
Nie wiedząc, z czym przyszedł pacjent, nie można powiedzieć, co zrobi ortodonta, ponieważ metody leczenia zależą od problemu i wad zębów. Czasami wystarczą minimalne interwencje stomatologiczne, ale w innych przypadkach konieczna jest interwencja stomatologa-chirurga. Najpopularniejsze metody stosowane przez ortodontę to mioterapia lub miogimnastyka, leczenie sprzętowe oraz chirurgia. Rzadko kiedy metody te są stosowane pojedynczo, ale zazwyczaj stomatolog łączy je ze sobą, tworząc plan leczenia odpowiadający potrzebom konkretnego pacjenta.
Miototerapia
Mioterapia jest jednym ze sposobów wzmocnienia mięśni okolicy szczękowo-twarzowej, co może zapobiegać powstawaniu anomalii w dzieciństwie. Badania teoretyczne nad leczeniem ortodontycznym https://www.gcreations.pl/co-robi-ortodonta-na-wizycie-kontrolnej/ wskazują, że jest to metoda najbezpieczniejsza i najmniej skuteczna. Dlatego też gimnastyka prawie nigdy nie jest przepisywana oddzielnie.
